Roczny rytm rozwoju kaktusów

Roczny rozwój kaktusów jest podzielony na dwie główne, przeplatające się fazy: okres wegetacji oraz okres spoczynku.

W naturalnych warunkach okres wegetacji może trwać tak długo, jak długo rośliny mają wystarczającą ilość wody. Praktycznie więc kaktusy mogą rozwijać się jedynie w porze deszczów, a następnie jeszcze przez pewien czas, zanim gleba nie przeschnie tak, że korzenienie będą mogły dłużej czerpać z niej składniki pokarmowe. W okolicach, gdzie deszcz pada tylko raz w ciągu roku i to przez krótki czas, okres wegetacji trwa również krótko. Tam, gdzie deszcz pada częściej, kaktusy budzą się do życia również częściej. Długie okresy suszy są cechą charakterystyczną wszystkich naturalnych stanowisk kaktusów. W porze suchej nasłonecznienie bywa bardzo intensywne i dni upalne trwają długo. W tym czasie kaktusy nie rosną. Powodują to niedostatek wody i ostry słoneczny żar. Kaktusy wykształciły ciekawe mechanizmy do obrony przed tymi trudnymi warunkami. Po pierwsze mają zdolność gromadzenia w sobie dużego zapasu wody. Do tego pęd składa się z szeregu żeber, brodawek, cierni które rozpraszają promienie słoneczne. Jedne części pędu są nasłonecznione podczas gdy inne są zacienione. Kaktusy niektórych mniejszych gatunków kurczą się i zagłębiają w ziemi aby tylko uchronić się przed palącym słońcem np. Gymnocactus subterraneus, Copiapoa hypogae. Regularnie następujące po sobie okresy spoczynku i rozwoju są podstawą rozwoju kaktusów. Zapewnienie okresu spoczynku jest dla kaktusów absolutną koniecznością życiowa. Dlatego w uprawie powinniśmy się starać zapewnić im przez ten okres jak najlepsze odwzorowanie warunków ze stanowisk naturalnych z których pochodzą poszczególne gatunki. Jest to jedno z głównych wyzwań w hodowli kaktusów. Musimy więc stanowczo przestrzegać pory spoczynku roślin.

U kaktusów można wyróżnić dwa okresy spoczynku:

- okres zimowego spoczynku
- okres letniego spoczynku

okres zimowego spoczynku, zimowanie kaktusów:

Dobrze się składa, ponieważ okres zimowego spoczynku przypada na okres polskiej zimy. Dzięki temu w Polsce możemy uprawiać kaktusy bez większych zachwiań w ich rocznym cyklu rozwojowym. U nas, okres ten przypada na miesiące od Listopada do LutegoMarca. W tych miesiącach kaktusy powinny bezwzględnie być uśpione. Wprowadzenie w spoczynek następuje poprzez występowanie niskich temperatur oraz ograniczenie podlewania do minimum. Często jest ono całkowicie zaprzestane. W Polskich warunkach dostęp promieni słonecznych także jest bardzo ograniczony, ale nie jest to problem. Po spełnieniu tych warunków, wegetacja zostaje zatrzymana. Poprawne przeprowadzenie zimowania kaktusów, pobudza ich wzrost w okresie wegetacji, i jest kluczem do kwitnienia!Dzięki temu nie dochodzi także do “wyciągania się kaktusa” czyli deformacji pędu.

okres letniego spoczynku kaktusów:

W okresie największych letnich upałów – w końcu Lipca i na początku Sierpnia, kaktusy przechodzą u nas drugą, mniej wyraźną przerwę w wegetacji. Spowodowana jest ona wysokimi temperaturami i suchością powietrza. Nie jest to jednak widoczne u wszystkich gatunków. Najwyraźniej przejawia się to u gatunków wysokogórskich i chilijskich. Okres spoczynku letniego nie jest tak ważny jak okres spoczynku zimowego i nie trzeba do niego przywiązywać aż tak dużej wagi.

Temperatura zimowania a miejsce pochodzenia kaktusów:

Kaktusy można podzielić na dwie grupy: zimnolubne oraz ciepłolubne. Temperatury zimowania kaktusów z obu grup są różne. Dlatego szczególnie ważne jest zorientowanie się, do której grupy należy kaktus, tak aby można było poprawnie przeprowadzić zahamowanie wzrostu.

Kaktusy zimnolubne:

Są to przede wszystkim rodzaje: Lobivia, Rebutia, Tephrocactus, Gymnocalycium, Parodia – pochodzące z Ameryki Południowej, Echinocereus, Mammillaria- pochodzace z Ameryki Północnej, oraz wszystkie inne gatunki leżące dalej na północ. Wymienione gatunki bardzo dobrze znoszą temperatury w granicach 0C, a nawet chwilowe temperatury ujemne. Aby kaktusy zimnolubne zakwitły w lecie, muszą zimować w temperaturach nie przekraczających 12C oraz powinny mieć dostęp do światła. Niższe temperatury są jeszcze bardziej korzystne. Najlepsza jest w okolicach 5C. Przejściowy wzrost temperatury, spowodowany nasłonecznieniem, nie jest szkodliwy. Przeciwnie nawet, dostateczna ilość “zimnego” słońca zwiększa zdolność kwitnienia.

Kaktusy ciepłolubne:

Są przeciwieństwem kaktusów zimnolubnych. Pochodzą one z obszarów tropikalnych i z sawann, gdzie panują wysokie temperatury i to nawet w tamtejszej porze zimowej. Są to głównie gatunki: Melocactus, Discocactus, Cephalocereus oraz w mniejszym stopniu: Ferocactus, Echinocactus. Te gatunki nie znoszą większych chłodów. Gdyby na zimę zostały umieszczone w chłodnym pomieszczeniu, zginęłyby albo pojawiłyby się na nich brzydkie brunatne zmiany w postaci plam. Kaktusy te wymagają w okresie zimowego spoczynku temperatury w granicach 12-18C.

Warto zauważyć, że górna granica temperatur zimowani agatunków zimnolubnych jest równocześnie najniższa granicą temperatury zimowania gatunków ciepłolubnych. Jest to temperatura 12C. Oznacza to, że w tej temperaturze mogą z powodzeniem zimować gatunki należące do obu wymienionych grup. Najlepiej jednak jest, gdy obydwie grupy zimują w swoich najbardziej optymalnych warunkach.

Zakres temperatur zimowania kaktusów:

zimnolubne:
- minimum – 0C
- maximum – 12C
- optimum – 5C

ciepłolubne:
- minimum – 12C
- maximum – 20C
- optimum – 16C

Uniwersalna temperatura zimowania dla wszystkich kaktusów – 12C

Przeczytaj również:

Loading ... Loading ...
Umieszczono w kategorii: Uprawa / Hodowla

Brak komentarzy.

Dodaj komentarz